Na pierwszą edycję powstały dwa plakaty. Chciałem, żeby muzyka sakralna nie wyglądała na plakacie jak z parafialnej gabloty, więc motywy religijne dostały nowoczesną formę, bliższą młodszej publiczności. Na tych dwóch plakatach oparłem też resztę druków.





Przy drugiej edycji zamiast zaczynać od zera, zbudowałem z tego system. Krój z pierwszego plakatu dostał stylizowane inicjały i stał się logotypem festiwalu. Dołożyłem zestaw krojów, który od tej pory wraca w każdych materiałach, i więcej motywów kaszubskich, bo lokalność to coś, czego żaden inny festiwal muzyki sakralnej nie ma. Plakat przybrał formę kolażu, a do niego powstał komplet materiałów do social mediów.







Trzecia edycja była sprawdzianem systemu: plakat w zupełnie innym, minimalistycznym stylu, ale zbudowany na tych samych zasadach. Zadziałało. Plakat wyglądał inaczej, a wciąż był rozpoznawalny jako Cassubia Sacra.




W czwartej edycji Matka Boska z Kaszub powstała z fotografii. Narzędzia AI pomogły mi technicznie zrealizować pomysł, a kierunek, kompozycja i typografia zostały po mojej stronie. Plakat zyskał bardziej współczesny, symboliczny charakter i kontynuował motyw z poprzednich lat.

Piąta edycja, 14 grudnia 2025, kościół św. Wojciecha w Kartuzach, prawykonanie „Poematów kaszubskich” Szymona Sutora. Tym razem twarz zbudowana z linii jak na starej rycinie, w jednym kolorze. Tu też AI pomogło mi technicznie przy obrazie. Do plakatu powstała animacja do social mediów: linie zaczynają falować jak woda.



Motyw Matki Boskiej pojawił się na plakatach bez planu, a został na stałe. Do tego stopnia, że lokalna społeczność zaczęła nazywać plakaty festiwalu „maryjkami”. Dla projektanta trudno o lepszy dowód, że system działa: ludzie rozpoznają wydarzenie po samym plakacie i nadali mu własną nazwę. A organizator wracał do mnie co roku, pięć edycji z rzędu.
Plakat na jedną edycję to łatwa część. Trudniej sprawić, żeby po kilku latach ludzie rozpoznawali wydarzenie po samym plakacie. Porozmawiajmy o Twojej marce.

